Γιατί ενοχλεί η συνέντευξη της κ. Μπαζιάνα;

Pluralism / Ιαν 06, 2018 / 1 σχόλια

Γράφει η Λάνου Δέσποινα

Δίνει λοιπόν η Μπέτυ Μπαζιάνα συνέντευξη εφ'ολης της ύλης στην «Εφημερίδα των Συντακτών»  ή αλλιώς όπως είθισται να λέγεται η «Πρώτη Κυρία» της χώρας και προκαλείται θύελλα αντιδράσεων. Γιατί;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η Μπέτυ Μπαζιάνα πολλάκις έχει λοιδορηθεί για «ουσιαστικά» θέματα όπως των στιλιστικών της επιλογών που σύμφωνα πάντα με την πλειοψηφία των συστημικών μέσων δεν ήταν οι κατάλληλες επιλογές  ή εάν θέλετε ήταν σχεδόν ανάρμοστες. Ακόμη, πολλές φορές υπήρξε η «αναρχοάπλητη» ή υποδεέστερη, η  αγέλαστη και ίσως και η  ξινή. Η αλήθεια, όμως ποτέ δεν ήταν αυτή ή μάλλον ήταν η αλήθεια που παρουσιαζόταν. Η Μπέτυ Μπαζιάνα έχει υπάρξει ιδιαίτερα μάχιμη από τα μαθητικά της χρόνια και μάλιστα πάντα θεωρούνταν για όσους γνωρίζουν πιο δυναμική πολιτική παρουσία ακόμη και από τον Τσίπρα.

Ξαφνιάζει, λοιπόν που σθεναρά στηρίζει τον Τσίπρα και τις επιλογές του, έχοντας άποψη, έχοντας γνώσεις και επιχειρήματα. Η ίδια απέχει μακράν από αυτό που μέχρι στιγμής έχει επιδείξει η μικρή μας κοινωνία και φυσικά είναι το άκρως αντίθετο από την κ. Μαρέβα Μητσοτάκη. Τίποτα πιο ακαταμάχητο για μία γυναίκα είναι, όταν διαθέτει άποψη και γνώση απομακρύνοντας τις διθενιές και τις σοβαροφάνειες μίας κατά τα άλλα προηγμένης κοινωνίας.

Διαφωνείς ή συμφωνείς με τη Μπαζιάνα, αυτό είναι άλλο θέμα το οποίο δεν έχει σχέση με την επιλογή να μιλήσει και να καταλάβουμε τι; Ότι για άλλη μια φορά ο σεξισμός βγήκε στη φόρα. Δεν έχει να κάνει μόνο με την πολιτική προσέγγιση, αλλά και με το την περιφρόνηση των  συντηρητικών στερεοτύπων, που προέρχεται από μία γυναίκα με πολύ βαριά για τα ελληνικά δεδομένα δυναμική παρουσία.

Booking.com

Comments (1)

  • Ίων (χωρίς επαλήθευση)

    Όποιος/α ανακατεύεται με την πολιτική είναι δεδομένο ότι εκτίθεται στο κοινό. Και είναι νόμος ότι δεν μπορεί να είναι όλοι υπέρ. Κάποιοι θα ενοχλούνται και αλλοίμονο του αν αυτοί είναι πολλοί. Η πολιτική είναι για σκληροτράχηλους, και κακώς γράφτηκε (για παράδειγμα) κάτω από μια φωτό του Τσίπρα με το 15μελές, ότι: "είναι μια χαρά παιδιά". Η πολιτική δεν χρειάζεται «μια χαρά παιδιά» (όταν μάλιστα αυτά είναι «βουτυρόπαιδα» και καλοπερασάκηδες), γιατί τέτοιους τύπους ο Ερντογάν, ας πούμε, τους έχει για “hors d’oeuvre”

Leave a comment